เพราะชีวิตไม่ได้มีแค่ขาวกับดำ
สัญญานะเพื่อน…ว่าเราจะคว้าดาวด้วยกัน
สองสามวันก่อนไปคุ้ยลังเก็บสมบัติเก่าๆ เจอปึกต้นฉบับการ์ตูนเรื่องนี้…
มันเป็นการ์ตูนเรื่องแรกที่ผมเขียนขึ้นตั้งแต่6ปีก่อน (สมัยยังเรียนอยู่) มันได้ลงในคอลัมน์เล็กๆในหนังสือการ์ตูนไทยเล็กๆชื่อไทคอมิค(คล้ายๆ ผลงานจากทางบ้าน ทำนองนั้น) ตอนนั้นผมว่ามันสมบูรณ์แบบมากนะ -ไม่ว่าจะเป็นลายเส้นหรือเนื้อเรื่อง-แต่พอมาดูตอนนี้ก็ได้แต่สงสัยตัวเองว่า เราคิดแบบนั้นไปได้ยังไง…
ความตั้งใจแรก ผมอยากเอามันมาปัดฝุ่นปรับปรุงใหม่ ให้ลายเส้นและเนื้อเรื่องเข้าที่เข้าทางกว่าที่เป็นอยู่ แต่พอได้อ่านมันอีกครั้งจนจบ ผมก็เปลี่ยนใจ ก็คงเหมือนกับที่เหล่าตัวละครในเรื่องนี้ได้เรียนรู้ :
สิ่งต่างๆ-ไม่ว่าจะดีหรือร้าย-การได้จดจำมันในแบบที่มันเป็นนั่นแหละ คือความทรงจำที่มีค่าที่สุดแล้ว…
“ต้น-สุดท้าย“
นิยายภาพเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญ April Truth’s Day
เป็นผลิตผลที่ส่งตรงจากแปลงผักในศูนย์เรียนรู้เพื่อการพึ่งตนเองและศูนย์เก็บเมล็ดพันธุ์ “พันพรรณ” ณ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
3 วันในพันพรรณ ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย ผ่านคำพูดและการใช้ชีวิตของผู้ชายคนหนึ่ง ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ(แต่จริงๆใหญ่)อย่างเมล็ดพันธุ์ เรื่องง่ายๆ(แต่จริงๆยาก) เกี่ยวกับอาหารที่เรากินกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไปจนถึงเรื่องยากๆ(แต่จริงๆง่าย)อย่างการสร้างบ้านดิน และการใช้ชีวิต
นิยายภาพเรื่องนี้นำเสนอเพียงส่วนเสี้ยวเล็กๆของเรื่องราวเหล่านั้นครับ…
Blog at WordPress.com. Theme: Nishita by Brajeshwar.